Zobowiązania ekologiczne
Zobowiązania ekologiczne
Unia Europejska od lat debatuje o zrównoważonej produkcji i konsumpcji żywności i opracowaniu metody oceny wpływów produktów rolnych na środowisko, uświadamiania społeczeństwa w zakresie produktów ekologicznych.
Według danych zgromadzonych przez Komisję Europejską sektor produktów spożywczych i napojów zużywa w skali światowej 23% zasobów, emituje 18% gazów cieplarnianych i jest odpowiedzialny za 31% emisji zakwaszających, największy wpływ na środowisko naturalne ma rolnictwo.
Komisja podczas dyskusji prowadzonej przy udziale przedstawicieli przemysłu spożywczego, rolników i konsumentów, opracowała 10 podstawowych zasad oceny wpływu produktów żywnościowych na otaczające środowisko. Na tej podstawie ustala się zunifikowane metody pomiarowe, także jako narzędzia dla przedsiębiorców działających pod etykietą ekologii – i w ten sposób promujących swoje wyroby lub usługi.
Pomiary obejmują wszystkie etapy wytwarzania, pakowania i dostarczania żywności do konsumenta, w tym zmiany klimatu, wykorzystywanie dostępnych zasobów, oszczędność w zużyciu wody (która staje się środkiem deficytowym) w końcu produkcji odpadów i ich przydatności do wtórnego przetworzenia.
Badania organizacji międzynarodowych wykazały, że wraz ze zwiększaniem się na rynku ilości różnorodnych produktów ekologicznych, wśród konsumentów rośnie dezorientacja. Społeczeństwo światowe ma potrzebę bardziej przejrzystego klasyfikowania i oznaczania żywności produkowanej metodami ekologicznymi. Informacje powinny być dostarczone w prosty i zrozumiały sposób, umożliwiający porównanie i wybór produktu, bez spędzania w sklepie dodatkowej godziny.
Odrębną kwestią jest cena tego typu żywności, zwykle wyższa, od tej produkowanej przez przedsiębiorstwa wielkotowarowe. Niewielka liczba konsumentów decyduje się na wybór produktu ekologicznego tylko ze względu na wpływ procesu wytwarzania na środowisko, dla większości decydujące znaczenie ma cena.
Unijna dyrektor do spraw zdrowia i ochrony konsumentów Jacqueline Minor stwierdziła: „coraz większa orientacja w cenach produktów sprawi, iż chwilowa korzyść materialna przeważy nad długoterminową korzyścią dla środowiska”. Jedynym wyjściem z takiej sytuacji wydaje się wdrożenie odgórnych ustaleń, promujących produkcję ekologicznej żywności.