GreenFactor.PL

Żywność ekologiczna
Idąc ulicami miast nie trudno natknąć się na sklepy oferujące żywność ekologiczną, czyli taką, która jest hodowana na naturalnych nawozach, bez użycia sztucznych składników. Taka żywność jest zdrowsza, niż to co możemy dostać w zwykłych sklepach. Zastanawia mnie tylko jedna rzecz, czy to znaczy, że kupując produkty żywnościowe w innych sklepach, jesteśmy skazani na produkty gorszej jakości, czyli takie, które zamiast wzmacniać nasz organizm, osłabiają go? Czy naturalna żywność w dzisiejszych czasach, to luksus na który może sobie pozwolić tylko pewna, tylko b bogatsza część społeczeństwa? Wszak, produkty ze sklepów z ekologiczną żywnością są o wiele droższe niż te kupowane w supermarkecie. Jeżeli tak, to niedługo może okazać się, że podtruwanie własnego organizmu jest uznane jako norma, a ci którzy chcą jeść zdrowo, muszą mieć na to pieniądze. Dlatego najlepszym wyjściem z takiej sytuacji jest uprawianie własnego ogródka, w którym my decydujemy, czy ziemniaki nawozimy chemikaliami, czy naturalnym nawozem.

Eko
W przeciągu ostatnich piętnastu lat słowo – ekologiczny – zrobiło zawrotną karierę. Najlepiej widoczne to było na wszelkiego rodzaju reklamach. Przed reklamowanymi produktami dodawano skrót – eko – i już było wiadomo, że dany produkt jest wykonany z ekologicznych materiałów lub wzrastał w ekologicznych warunkach. Eko-pomidory, eko-jabłka, to tylko wybiórcze przykłady zastosowania modnego skrótu. Z biegiem czasu wiele rzeczy stało się eko. Eko-farby, czy eko-garnki, w których oczywiście można gotować tylko i wyłącznie ekologiczną żywność. Wszystko co było eko, zyskiwało zaufanie konsumentów, że mają do czynienia z czymś co nie zagraża środowisku. Niestety moda ta, przestała z czasem pełnić formę ochronną, a została wykorzystana przez biznes. Nie ważne czy coś było zdrowe czy nie, ważne, że w swojej nazwie zawierało słowo – eko – i przez to miało pewny zbyt. Ekologiczny boom na szczęście jest już za nami. Dziś więcej wagi przywiązuje się do tego, aby sprawdzić, czy ekologiczny produkt, aby na pewno zasługuje na swoją nazwę.

Parki
W miastach jedynym miejscem w którym można zaczerpnąć świeżego powietrza i pospacerować w cieniu drzew jest park. Dla mieszkańców tocznych miast jest to często jedyna okazja do kontaktu z naturą. W parkach są wyznaczone alejki, gdzie można spacerować. Oprócz drzew rosną tam krzewy oraz kwiaty sadzone przez pracowników parku. Wiosną parki wyglądają jak zielone oazy pośród betonowych pustyni. Zwłaszcza podczas upalnego lata. Spacer po parku to prawdziwa przyjemność, przemęczone oczy łagodzi widok zieleni, hałas miasta jest tłumiony przez rozłożyste drzewa, na których przesiaduję ptaki, ćwierkając miłe dla ucha melodie. Parki są bardzo dobrym przykładem, jak można dbać o środowisko. Przez cały rok opiekują się nimi pracownicy, którzy dbają, aby drzewa nie chorowały, mniejsze rośliny miały dostatecznie dużo światła do wzrastania. Niektóre parki są tak duże, że przejście całego zajmuje cały dzień. Miejskie parki, to takie ucywilizowane lasy, gdzie każdy centymetr jest doskonale zaplanowany przez człowieka.

Środowisko naturalne
Dla człowieka środowisko naturalne, to takie, o którym może powiedzieć, ze czuje się w nim jak ryba w wodzie. Dla jednych środowiskiem naturalnym jest wieś, bo tylko tam mogą oddychać pełną piersią. W miastach czują się jak w betonowych więzieniach. Wieczny hałas i ciągły ruch, sprawia, ze nie mogą w mieście znaleźć swojego miejsca. Znowu dla innych naturalnym środowiskiem będzie miejska metropolia. Miejsce gdzie zawsze coś się dzieje, każdą rozrywkę w postaci kawiarni, teatru, czy kina można mieć na wyciągnięcie ręki. Dla takich osób środowisko wiejskie wydaje się być nudnym miejscem, pozbawionym atrakcji.
Są też ludzie, którzy lubią jedno i drugie, ale w żadnym tak do końca nie potrafią się odnaleźć. Dla nich idealny miejscem są przedmieścia miast, czyli połączenie miasta i wsi. Dom z ogródkiem i bliskość natury daje im poczucie spokoju i odetchnienia, a bliskość miasta sprawia poczucie, że wystarczy tylko chwile, aby znów znaleźć się w centrum wydarzeń i atrakcji, które oferuje dobrze rozwinięte miasto.

Środowisko
Środowisko w którym żyjemy powinniśmy traktować jak własny dom. Bardzo często zdarza się jednak, że teren poza własnym ogrodzeniem traktujemy jak śmietnisko. Dom potrafimy sprzątać codziennie – odkurzamy, ścieramy kurze, układamy wszystko tak, aby sprawiał wrażenie miejsca zadbanego i uporządkowanego. Od czasu do czasu odświeżamy go, malując ściany lub wymieniając płytki w łazience. Jednym słowem o swój prywatne mieszkanie potrafimy zadbać wzorowo. Niestety gorzej jest z naszym wspólnym domem, czyli środowiskiem w którym żyjemy. Lasy są pełne dzikich wysypisk, drzewa wycinane są na zbędne ozdoby lub marnotrawiony papier, a w rzekach płyną ścieki. Tak się dzieje, dlatego że człowiek jest przyzwyczajony do dbania tylko o to, co jest jego w dosłownym tego słowa znaczeniu. O rzeczy wspólne się nie dba, bo jeśli należą do wszystkich, to często uważa się, ze nie należą do nikogo. W tym przypadku mentalność człowiek jest zgubna i jeśli jej nie zmienimy, to może ona nas doprowadzić do katastrofy i samozniszczenia.

Ekologia
Nauka ekologii powinna być w prowadzana w szkołach jak najwcześniej. Im wczesnej dzieci zaczną się uczyć, ze dbanie o naturę jest bardzo ważne, tym mniejsze środowisko będzie ponosić szkody w przyszłości. Największe zagrożenie dla natury stanowi sam człowiek, to on sprawia, że hasło – katastrofa ekologiczna – pojawia się coraz częściej w dyskusjach naukowców i polityków nad przyszłością świata. Jednak nauka najmłodszych to nie wszystko. Ważne jest żeby starsi dawali młodszym wzór do naśladowania. Jeżeli starsi będą uczyli dzieci jak dbać o środowisko, a na najbliższym biwaku lub wycieczce sami będą zostawiali śmieci w lesie, to młode pokolenie stwierdzi, że chyba jest to błahy problem skoro nikt go nie przestrzega. W ten sposób koło się zamknie i następne pokolenie dalej będzie pogłębiało problem braku walki o dobro naszej planety. Dlatego też starsi powinni z większą starannością przykładać wagę do pokazywania młodszym, ze na ratowaniu naturalnego środowiska zależy wszystkim od najmłodszego do najstarszego.

Kolor nadziei
Zieleń to kolor nadziei. Wiosną, kiedy na nagich drzewach pojawiają się pierwsze zielone listki, wszyscy wiemy, że jest to zapowiedź nadchodzącego lata, czasu w którym człowiekowi wracają siły do życia oraz radość z każdego nadchodzącego dnia. Zieleń przykrywa ciemne kolory ziemi, zamieniając ją w puszysty dywan falujących traw. Są ludzie, którzy uważają, że wiosna, ze względu na nadchodzące po niej lato, jest najpiękniejszą porą roku. Lato niesie ze sobą już zapowiedź zimy. Pomimo pełnego rozkwitu na każdym kroku widać już szykującą się do natarcia jesień. Lato jest nadzieją spełnioną, jest czymś jak spełnione marzenie, które ni zawsze jest takie, jakie sobie wymarzyliśmy. Lato jest jak dojrzały owoc, czekający już tylko na gnicie. Natomiast wiosna, pełna wzrastającej zieleni, jest pełna nadziei i  marzeń na jeszcze piękniejsze dni. Wiosna pobudza wyobraźnię, sprawia, ze wszystkie nasze zmysły, tak jak listki oblepiające nagie gałęzie, pobudzają cały organizm do działania. Zieleń jest zawsze pełna nadziei, że pokryje się kolorami pełnego lata.

Kolor
Kolor zielony jest najbardziej przyjaznym kolorem dla ludzkiego oka. Osoby mające problemy ze wzrokiem, najlepiej odpoczywają i regenerują siły oczu patrząc na zieleń. Mając w domu zielone ściany mamy pewność, że po przyjściu z pracy będziemy odpoczywać od samego patrzenia na kojącą nasz wzrok zieleń. W przeciwieństwie do czerwonych ścian, których widok wprowadza nas zazwyczaj w rodzaj rozdrażnienia i podenerwowania. Nie na darmo mówi się – zielono mi- kiedy mamy poczucie błogości. Kolor zielony kojarzy się z relaksem i odpoczynkiem, z odrzuceniem męczących nas na co dzień spraw i zanurzeniem się w kojących zmysły marzeniach. Zielone zasłony w oknie, lub zielony dywan dają czasem więcej spokoju niż ulubiona muzyka. Wpatrywanie się w zieleń sprowadza na nas chłodny spokój, który tak bardzo jest nam potrzebny na co dzień. Warto się postarać o choć jedną zieloną rzecz w naszym otoczeniu. Niech to będzie choć zielona ramka zdjęcia na którym jest nasza ukochana osoba lub ktoś naprawdę nam bliski.

Zapłon powierzchniowy

W przypadku zapłonu powierzchniowego wartości ciśnienia maksymalnego p_max są o 40–70% większe niż podczas spalania normalnego. Przebieg temperatury mieszanki w zależności od czasu dla zapłonu iskrą elektryczną (linia ciągła) i zapłonu powierzchniowego wskutek oddziaływania osadu (linia przerywana) pokazano na rysunku 7-16 w książce Niewiarowskiego Zapłonowi od iskry odpowiada gwałtowny spadek temperatury w chwili czasu 0, wskutek przewodzenia ciepła do otaczającej mieszanki, a dalszy stopniowy wzrost temperatury jest uwarunkowany rozpoczynającą się reakcją chemiczną mieszanki. Rysunek stanowi porównawcze zestawienie przebiegów wywiązywania się ciepła w funkcji czasu dla różnego rodzaju nienormalnych zapłonów. Zapłon powierzchniowy, występujący przed zapłonem mieszanki od świecy zapłonowej, często prowadzi do hałaśliwego spalania stukowego, przy czym przebieg zjawisk w cylindrze jest podobny, jak w przypadku stuku wywołanego zbyt dużym wyprzedzeniem zapłonu lub zbyt małą liczbą oktanową paliw.

Cichy zapłon przedwczesny

Interesujące rozwiązania analityczne dotyczące zapłonu powierzchniowego można znaleźć w artykule. Melby, Diggs i Sturgis w wyniku badań nad zjawiskiem zapłonu powierzchniowego wyróżnili cztery jego rodzaje: cichy zapłon przedwczesny, dudnienie, samozapłon i dziki stuk. Cichy zapłon przedwczesny objawia się wzrostem występującej normalnie szybkości przyrostu ciśnienia, który występuje przed wystąpieniem zapłonu od świecy zapłonowej. Zjawisku temu nie towarzyszy jakikolwiek hałas. Badania dokonane za pomocą koniór jonizacyjnych wykazały obecność płomienia w komorze spalania przed wystąpieniem zapłonu iskrowego. W silniku benzynowym cichy zapłon przedwczesny występuje raczej rzadko. Dudnienie określa się jako głuchy hałas o małej częstości rzędu 600-f-1200 Hz, różny od stuku. Dudnieniu towarzyszy twardość pracy silnika – słychać to i czuć, więc łatwo to rozpoznać. Podczas dudnienia zaobserwowano zasadniczo taką samą zmianę szybkości narastania ciśnienia jak w przypadku cichego zapłonu przedwczesnego.

Charakterystyka głównych substancji toksycznych

Teoretycznie przy spalaniu zupełnym tlenek węgla może pojawić się w spalinach tylko dla X < 1. Nierównomierność wymieszania paliwa z powietrzem oraz nierównomierny rozdział mieszanki na poszczególne cylindry powodują, że w komorze spalania istnieją strefy o współczynniku X < 1. Nawet przy X > 1 powstały CO nie zostaje w czasie suwu pracy i wylotu (dopalanie) całkowicie utleniony na C02 ze względu na krótki czas reakcji. Przyczyną występowania większych stężeń CO niż to wynika ze składu mieszanki jest dysocjacja C02. Węglowodory. Przypuszcza się, że ciężkie wielopierścieniowe węglowodory wywołują schorzenia nowotworowe. Wśród nich najbardziej o to jest podejrzany 3,4-ben-zopiren. Przy zwiększaniu X (przy zubożeniu mieszanki) zawartość CO i C”Hm w spalinach zmniejsza się, osiągając swe minimum dla X = 1,05-7-1,25 przy jednoczesnym spadku pe. Natomiast dla X = l,0-f-l,l zawartość NOx osiąga swe maksimum. Wzrost temperatury po upływie czasu oznaczonego 0 na rysunku przebiega tak samo dla obu przypadków.

Przyczyny występowania węglowodorów

Przyczyny występowania węglowodorów są trojakie:

1) Temperatura mieszanki paliwowo – powietrznej w pobliżu ścianek komory spalania jest zbyt mała, aby mogło nastąpić spalanie zupełne (tzw. gaszące oddziaływanie ścianek komory spalania). Grubość zimnej warstwy przyściennej wynosi 0,05-0,38 mm w zależności od ciśnienia, temperatury i intensywności zawirowań.

2) Rozcieńczenie ładunku resztkami spalin z poprzedniego obiegu powoduje nie-palność mieszanki przy dużych zanieczyszczeniach spalinami. Zjawisko to nasila się ze zmniejszeniem obciążenia silnika na skutek przymknięcia przepustnicy gaź-nika. Jednocześnie przemknięcie przepustnicy powoduje wzrost podciśnienia, które odrywa warstwę przyścienną składającą się z kropelek paliwa z kanałów dolotowych, co dodatkowo wzbogaca mieszankę.

3) Występowanie efektu szczelinowego. Efekt szczelinowy jest to zjawisko polegające na gaśnięciu płomienia w wąskich szczelinach o szerokości mniejszej od wielkości krytycznej. Wymiar krytyczny zależy od wielu czynników, takich jak skład mieszanki, intensywność zawirowania lub przepływu, gładkość powierzchni i jej temperatura itd. (dla warunków silnika rząd wielkości wynosi około 1 mm).